บทที่ 1 บทนำ

   1. ความเป็นมาของโครงงาน

เนื่องจากในปัจจุบันวัยรุ่นนิยมเล่นดนตรีอย่างมากขึ้น ห้องซ้อมดนตรีส่วนใยเป็นห้องที่ใช้วัสดุในการเก็บเสียงอย่างดีและมีราคาแพง ในการซ้อมหนึ่งครั้งจึงเสียค่าใช้จ่ายในการเช่าห้องอย่างมาก ข้าพเจ้าจึงสังเกตเห็นว่าในชานอ้อยมีเส้นใยที่สามารถจะเก็บเสียงได้ และหาได้จากในธรรมชาติเป็นสิ่งเหลือใช้ที่ไม่สามารถนำไปทำอย่างอื่นได้ ข้าพเจ้าเลยจะนำชานอ้อยมาทดลองเก็บเสียงได้ และหาได้จากในธรรมชาติเป็นสิ่งเหลือใช้ที่ไม่สามารถนำไปทำอย่างอื่นได้ ข้าพเจ้าเลยจะนำชานอ้อยมาทดลองเก็บเสียง เพื่อจะนำวัสดุจากธรรมชาติที่เหลือใช้มาพัฒนาให้ประโยชน์มากกว่าการนำชานอ้อยไปทิ้ง

   2.วัตถุประสงค์

1.เพื่อทดสอบว่าชานอ้อยสามารถเก็บเสียงได้จริงหรือไม่

2.ชานอ้อยเป็นวัสดุที่เหลือใช้จากธรรมชาติเราจึงจะนำชานอ้อยมาพัฒนาให้มีค่ามากขึ้น

3.เพื่อทดลองใช้วัสดุจากธรรมชาติมาพัฒนาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นในการใช้เก็บเสียง

   3.ขอบเขตของโครงงาน

ศึกษาวัสดุที่สามารถใช้เก็บเสียงจากวัสดุเหลือใช้จากธรรมชาติ

สถานที่ทำการทดลองบ้านนักเรียน(โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย)และร้านขายน้ำอ้อย

   4.ประโยชน์ที่ได้รับจากโครงงาน

-ในปัจจุบันมีร้านขายน้ำอ้อยเยอะและเหลือชานอ้อยที่ไร้ประโยชน์เยอะมาก เราจึงจะนำชานอ้อยที่เหลือจากการคั่นน้ำไปทำประโยชน์โดยการทดลองใช้ชานอ้อยมาช่วยในการเก็บเสียง

-เพื่อที่จะใช้วัสดุจากธรรมชาติที่เหลือใช้มาต่อยอดพัฒนาให้มีค่ามากขึ้น

   5.วิธีการดำเนินการ

ชานอ้อยเป็นวัสดุเหลือใช้จากธรรมชาติซึ่งไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ ในปัจจุบันวัสดุที่ใช้เก็บเสียงนั้นหายาก เราจึงศึกษาหาประโยชน์จากชานอ้อยโดยการ นำชานอ้อยมาฉีกให้เป็นเส้นใยแล้วนำมาผสมกาวเปียกและกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ในเส้นใยอยู่ เพื่อทดสอบคุณภาพในการเก็บเสียงของชานอ้อย โดยการอัดชานอ้อยและเส้นใยหนังสือพิมพ์ให้แน่น แล้วทดสอบการเก็บเสียง